KONTAKTY SPOŁECZNE U DZIECI Z AUTYZMEM – jak je poprawić?

Zastanawialiście się kiedyś jak wyglądają kontakty społeczne u dzieci autystycznych? Co sprawia, że rozmowa z autystykami jest utrudniona? Jak poradzić sobie w sytuacjach takiego kontaktu? Poniżej porcja wiedzy od naszych pedagogów –  konkretne rady dla rodziców i osób pracujących w przedszkolach lub placówkach integracyjnych. Dzięki temu artykułowi dowiesz się, jak rozwinąć kompetencje społeczne swojego dziecka!

PODSTAWY ZACHOWAŃ SPOŁECZNYCH U DZIECI Z AUTYZMEM

Kontakty społeczne u dzieci autystycznych są zaburzone. Przyczyną tych zaburzeń jest najczęściej brak kontaktu emocjonalnego i niechęć do nawiązywania kontaktu wzrokowego z otoczeniem. Większość autystyków nie potrafi uczestniczyć w normalnych interakcjach społecznych opartych na schemacie ?dawania i brania?. Dzieci te mają ogromne trudności w kontaktach z dorosłymi. W badaniach przeprowadzonych przez M. Kościelecką i M. Nowak można zaobserwować swobodne komunikowanie się społeczne z innymi dziećmi. Kontakty te jednak były przypadkowe i dochodziło do nich w małych grupach. Nie były one podtrzymywane przez dziecko, które zainicjowało ten kontakt. Uważa się, że przyczyną ubogich kontaktów autystyków z rówieśnikami są ograniczone umiejętności zabawy, a jak wiemy to jedna z podstawowych form interakcji rówieśniczych.

CZYM JEST KOMPETENCJA SPOŁECZNA?

Wedle definicji naukowych przytaczanych zakres kompetencji społecznych to umiejętność dostosowania i dopasowania. Kompetencja społeczna ujawnia się w tym, na ile jednostka potraf i chce dostosować się do wymogów, nawyków, standardów przyjmowanych przez społeczeństwo, w którym żyje; ujawnia się w stopniu, w którym jest zdolna czynić to niezależnie, to znaczy bez kierowania i nadzoru; ujawnia się w stopniu konstruktywnego postępowania w zadaniach i przedsięwzięciach swojej społeczności. Dobre dostosowanie oznacza również umiejętność wymiany emocjonalnej i gotowość do komunikację z otoczeniem. W literaturze specjalistycznej przez gotowość komunikacyjną rozumie się otwartość na wchodzenie w kontakty z innymi ludźmi. Celem tych kontaktów jest wymiana rzeczowa, dzielenie się doświadczeniem. Badania z zakresu psychologii rozwojowej sugerują, że gotowość do komunikowania się z otoczeniem społecznym jest niemowlęciu ludzkiemu dana od urodzenia. Na czym polega jej doskonalenie?

4 SPOSOBY NA POLEPSZENIE ZDOLNOŚCI KOMUNIKACYJNYCH DZIECI.

Psychologowie obserwując sposób funkcjonowania Autystyków doszli do wielu spostrzeżeń dzięki którym wyróżnili 4 kluczowe formy rozwoju zdolności komunikacji. Oto one:

1. Po pierwsze uczmy dzieci poprawnego adresowania komunikatów – wskazujmy na osobę, która słucha. Postarajmy się zwrócić uwagę na jej cechy i to jak można by dopasować komunikat do odbiorcy.

2. Po drugie zwracajmy uwagę na znaczenia komunikatów odbieranych od otoczenia. Pytajmy czy rozumieją lub jak rozumieją wypowiedzi. Znajdźmy sposoby na refleksję: zadajmy pytanie: „co zrozumiałeś z tego co powiedziałem?” Dobre pytania to element skutecznej komunikacji.

3. Po trzecie wzbogacajmy treści komunikatów dzieci – dodawajmy nowe słowa lub frazy. Rozwijajmy na tyle na ile to możliwe składnie i bądźmy w tym kreatywni. Każdy neologizm to rozwój słownictwa.

4. Po czwarte – pomóżmy w różnicowaniu form komunikowania się – np. dodajmy więcej gestykulacji lub komunikacji symbolami, zabawkami, kolorami. Nazywajmy emocje, by dzieci stały się ich bardziej świadome.

NIE TRAĆMY NADZIEI

W przypadku autyzmu nie sposób zauważyć wielu utrudnień w interakcjach społecznych. Dzieci z zaburzaniem ze spektrum autyzmu mają trudności z nawiązaniem więzi z osobami dorosłymi i swoimi rówieśnikami. Dlatego ciągłe wsparcie i motywowanie do wychodzenia ze swojej „bańki” jest kluczem do zdrowego funkcjonowania. Dłuższa izolacja takich dzieci jest niekorzystna i może prowadzić do dalszych patologii poznawczych. Podobne rady można oczywiście stosować do dzieci rozwijających się bez zaburzeń. Rozwój komunikacji werbalnej i pozawerbalnej pomaga w rozwijaniu wyobraźni i jest niezbędny podczas wychowania przedszkolnego. Co więcej interakcje dzieci autystycznych z dziećmi zdrowymi prowadzi do polepszenia zdolności społecznych, emocjonalnych i poznawczych obu grup.

Zapraszamy do naszych placówek w Poznaniu, Szczecinie i Bytomiu. Aktywne Przedszkole Integracyjne Kogut to idealne miejsce dla Twojego dziecka.

Przedszkole Integracyjne

Masz specjalistyczne wykształcenie i szukasz pracy w żłobku lub przedszkolu – prowadzimy rekrutacje! Dołącz do naszego aktywnego zespołu w placówkach przedszkolnych w  Świnoujściu, Bytomiu, Poznaniu lub Szczecinie! Więcej informacji: http://przedszkolekogut.pl/przedszkole/ogloszenia   

EDUKUJEMY, ROZWIJAMY
, ,

W poniższym artykule, przedstawiamy wam jedną z ciekawszych metod do pracy z dziećmi o specjalnych potrzebach edukacyjnych – edukacja poprzez ruch – stworzoną przez Dorotę Dziamską. W naszych placówkach – Aktywnych Przedszkolach i Żłobkach Kogut – z powodzeniem stosujemy ją do pracy z dziewczynkami i chłopcami. Wykorzystuje się w niej naturalne zdolności dzieci i rozwija ich twórczą naturę.

Metoda Edukacji przez Ruch Doroty Dziamskiej

Metoda Edukacji przez Ruch polega na wykorzystaniu spontanicznej aktywności i radości dzieci na zajęciach. Jest to integracja ciała ze zmysłem w rytm dobranej przez dorosłą osobę muzyki. W trakcie pracy synchronizujemy pracę mózgu, wspomagamy koncentrację oraz polisensoryczne poznawanie, rozwijamy się emocjonalnie, społecznie i poznawczo. Całościowy rozwój to jeden z najważniejszych aspektów wzrostu u dzieci w wieku przedszkolnym.

Każde zajęcia przeprowadzane tą metodą zawierają kilka elementów:

a) Ćwiczenia mające charakter graficzny lub manipulacyjny; rytmicznie wykonywane przy optymalnym ruchu ciała.

b) Swobodne wykorzystanie różnych technik plastycznych.

c) Zestawienie indywidualnych kart pracy w prezentację grupową, przeprowadzenie rozmów na ich temat.

d) Wykorzystywanie powstałych kart pracy przy analizie.

Dlaczego edukacja przez ruch jest tak efektywna?

Po pierwsze przez pracę tą metodą dziecko zyskuje sprawność grafo-motoryczną, dzięki czemu jest lepiej dopasowane do późniejszej ścieżki edukacyjne.

Po drugie, podczas zabawy dziecko rozwija umiejętność współpracowania w grupie, a jak wiemy zdolności społeczne są  istotne w rozwoju i integracji wszystkich dzieci.

Po trzecie dzieci mają możliwość odreagowania stresów spowodowanych niepowodzeniami – przez to lepiej radzą sobie ze swoimi emocjami. Każdy sukces zwiększa ich wiarę w siebie i własne siły.

Po czwarte edukacja poprzez ruch rozwija także zdolności lingwistyczne – umiejętność wypowiadania się, łączenia słów w poprawne zdania i użycia ich w odpowiednim kontekście. Różnorodne ćwiczenia leksykalne wzbogacają słownik najmłodszych.

3 podstawowe formy aktywności dziecka:

  1. Ćwiczenia – doskonali poszczególne funkcje organizmu, np. kreślenie, tupanie, skakanie itd.
  2. Zabawy – zawiera kilka ćwiczeń, np.w zabawie „Deszcz nad miastem”- dzieci chodzą wokół stołu, kreślą rytmicznie kropki ręką lewą i prawą
  3. Gry – składają się z kilku ćwiczeń wg. określonych zasad (np. ograniczenie czasu ich wykonania) – zachęcają dzieci do bardziej precyzyjnych działań i zaplanowanych interakcji.

Połączenie wszystkich powyższych form zapewnia dzieciom rozwój, jakiego potrzebują. Kształtując zdolności motoryczne, emocjonalne, poznawcze i społeczne.

Zachęcamy do odwiedzania naszych placówek w Bytomiu, Poznaniu, Szczecinie i Świnoujściu. Przyjmujemy również dzieci z orzeczeniami i specjalnymi potrzebami kształcenia.

Więcej info na naszej stronie: http://przedszkolekogut.pl/ i naszym Facebooku: https://www.facebook.com/aktywneprzedszkolakogut/

ROZWIJAMY
, , , ,

Czym jest autyzm?

Autyzm jest to zaburzenie rozwojowe, które ujawnia się najczęściej w ciągu pierwszych trzech lat życia jako rezultat zaburzenia neurologicznego, które oddziałuje na funkcje pracy mózgu. .Autyzm jest często określany jako zaburzenie spektralne, co oznacza, że charakterystyka i objawy autyzmu mogą objawiać się dużą różnorodnością połączeń. Właściwa diagnoza musi mieć podłoże w obserwacji dziecka, jego stopnia komunikacji, zachowania i stopnia rozwoju.

Terapia dziecka z autyzmem opiera się na trzech podstawowych zasadach:

  1. Przygotowanie rodziców do pracy z dzieckiem poprzez wyjaśnienie im zachowań dziecka.
  2. Rozszerzeniu form kontaktu z dzieckiem, przede wszystkim kontaktu fizycznego.
  3. Stymulacji dziecka do kontaktów społecznych.

Metody terapii:

Terapia behawioralna

Terapia behawioralna jest jedną z wielu metod postępowania terapeutycznego w przypadku autyzmu dziecięcego. Jest to metoda ściśle naukowa, jasno wytyczająca cele, operująca własnym systemem pojęć i narzędzi. Terapia behawioralna opiera się na kilku podstawowych zasadach, których przestrzeganie gwarantuje osiągnięcie sukcesu w pracy z dzieckiem . Bardzo ważną, a być może najważniejszą jest zasada małych kroków. Każdą czynność, której chce się dziecko wyuczyć, rozpisuje się na małe kroki, jasne i zrozumiałe  dla dziecka. Od jednego kroku do drugiego, przechodzi się tylko wówczas, gdy dziecko opanuje poprzedni w stu procentach. W konsekwencji nowe umiejętności dobudowywane są do już opanowanych, co powoduje, że nauczanie dzieci autystycznych porównuje się do budowania piramid. Ćwiczenia realizowane są podczas sesji z dzieckiem.  Równie ważna jest zasada stopniowania trudności. Pracę rozpoczyna się od ćwiczeń łatwych i konkretnych; od uczenia umiejętności podstawowych, z których dziecko może skorzystać natychmiast i będzie mogło je stosować do końca życia. Kolejną fundamentalną zasadą jest stosowanie wzmocnień. Wzmocnieniem będziemy nazywać każde wydarzenie, które zwiększa siłę zachowania, po jakim następuje wzmacnianie. Innymi słowy, jeżeli po zachowaniu danej osoby następuje wydarzenie stanowiące dla niej nagrodę lub przyjemność, zwiększa się prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia tego zachowania w podobnych okolicznościach.  W terapii behawioralnej zatem szeroko stosuje się nagrody. Ich stosowanie rozpoczyna się od nagród biologicznych (pożywienie, napoje, ulubione zabawki), które zawsze stanowią formę naturalnego wzmocnienia dla dziecka. Nagrody biologiczne szybko łączone są ze społecznymi, by te z kolei zyskały dla dziecka wartość.

 

Metoda ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne

Podstawowymi założeniami metody Weroniki Sherborne jest rozwój dziecka poprzez ruch:

  • świadomość własnego ciała i usprawnianie ruchowe
  • świadomość przestrzeni i działania w niej
  • dzielenie przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązanie z nimi bliskiego kontaktu

Prowadzenie ćwiczeń tą metodą ma na celu stworzenie dziecku okazji do poznania własnego ciała, usprawnienia motoryki, poczucia własnej siły, sprawności i w związku z tym możliwości ruchowych. Dzięki temu dziecko zaczyna mieć zaufanie do siebie i zyskuje poczucie bezpieczeństwa. Podczas ćwiczeń uczestnik terapii poznaje przestrzeń, w której się znajduje, przestaje ona być dla niego groźna, czuje się bezpieczniej, staje się aktywny i przejawia większą inicjatywę. Ćwiczenia odbywają się w parach, mogą w nich uczestniczyć rodzice (obecność rodzica lub terapeuty jest niezbędna, jeśli dziecko jest mniej sprawne ruchowo), co sprawia, że dziecko czuje się bezpiecznie i chętnie ćwiczy. Wiele ćwiczeń na zajęciach prowadzonych metodą Weroniki Sherborne stanowi dla dzieci dużą atrakcję i wesołą zabawę, stwarza możliwość do twórczego działania oraz pobudza spontaniczność i aktywność własna dziecka. Metoda Ruchu Rozwijającego bazuje na prostocie i naturalności, dzięki czemu staje się metodą naturalną.

Metoda Krakowska

Podstawowym założeniem metody jest dotarcie do dziecka poprzez stymulację językową, a jeśli jest to niemożliwe – poprzez wykształcenie alternatywnej formy komunikacji (pismo), która ma prowadzić do wzbudzenia w dziecku potrzeby i chęci mowy. Metoda Krakowska to nie tylko stymulacja mowy oraz nauka czytania i pisania. Program terapeutyczny obejmuje całe spektrum zagadnień związanych z rozwojem dziecka, jednak nie jest on tak mocno uwypuklony jak uprzednio wspomniane umiejętności komunikacji. To terapia wszystkich funkcji poznawczych, w tym komunikacji, także budowanie systemu językowego. Nie jest to metoda logopedyczna, bo nie chodzi jedynie o artykulację, ale o całościowe wspieranie rozwoju funkcji intelektualnych dziecka. Metoda Krakowska, to przede wszystkim praca w domu ? praca rodzica z z dzieckiem. Jest to największa zaleta tejże metody. Rodzic nie jest odepchnięty przez terapeutów, wręcz przeciwnie ? to rodzic staje się najważniejszym terapeutą swojego dziecka. Dzięki temu ilość godzin terapii drastycznie wzrasta, a poziom zaangażowania obu stron, jak i radości osiąganych sukcesów rośnie. Program terapii musi opracować terapeuta, który jest w stanie zmierzyć i zbadać deficyty dziecka oraz określić jego mocne strony.

Metoda Marianny i Christophera Knillów.

Programy aktywności to trening zaznajamiający dziecko z własnym schematem ciała, rozwijający kontakt społeczny, ruch, świadomość ciała oraz jego możliwości sprawcze (umiejętność kontroli ruchów), różne formy zabawy z partnerem. Programy mogą być stosowane przez każdą osobę, która ma regularny kontakt z dzieckiem. Można je wykonywać codziennie i jeśli to możliwe o tej samej porze dnia. Wszystkim ruchom dziecka towarzyszy opracowany przez muzykoterapeutów specjalny akompaniament muzyczny (bardzo prosta linia melodyczna i łatwy do odtworzenia rytm), który jest wspomagany głosem osoby prowadzącej (lektor podający kolejne polecenia), śpiewem, rytmicznym mówieniem dostosowanym do wykonywanych czynności. Wszystko to podwyższa uwagę dziecka i koncentruje na wybranych aktywnościach. Dzięki Programom Aktywności dzieci lepiej rozumieją relacje pomiędzy sobą i swoim ciałem, a to może uczynić je zdolnymi do odkrycia znaczących powiązań z otoczeniem i wejścia w relacje z innymi ludźmi, oraz do manipulowania przedmiotami w sposób celowy, poznawczy, a nie schematyczny i stereotypowy.

Logorytmika

Logorytmika jest metodą łączącą rytm muzyczny z ruchami całego ciała. Głównym celem ćwiczeń muzyczno-ruchowych jest rozwijanie umiejętności sprawnego wykonywania ruchu, a co za tym idzie, wyrabianie szybkiej orientacji w czasie i przestrzeni, koncentracji uwagi, stymulowanie do sprawniejszego myślenia, a także kształcenie takich cech charakteru, jak zdyscyplinowanie, porządek, aktywność poczucie odpowiedzialności, umiejętność współdziałania w grupie. Przede wszystkim jednak zabawy muzyczno-ruchowe kształcąc ruchy całego ciała, wpływają pośrednio na usprawnianie narządów mownych.

Dlaczego warto?

Dla dzieci autystycznych największą szansą jest wcześnie podjęta terapia i długotrwałe ćwiczenia. Przed podjęciem pracy z dzieckiem autystycznym należy pozbyć się jednak najpierw poczucia beznadziejności, przestać się bać dziecka i zacząć je rozumieć. Dopiero wtedy podjęta terapia ma sens.

W naszych przedszkolach wykorzystujemy wszystkie z powyższych metod. Z wielkim zaangażowaniem tworzymy im bezpieczną przestrzeń pełną akceptacji i zrozumienia. Zachęcamy po więcej informacji w naszych placówkach w Poznaniu, Bytomiu, Szczecinie i Świnoujściu 😉

Więcej info na naszej stronie: http://przedszkolekogut.pl/ i naszym Facebooku: https://www.facebook.com/aktywneprzedszkolakogut/

EDUKUJEMY, WSPIERAMY ZDROWIE
, , , ,

Pobudzanie aktywności twórczej dziecka wspomaga jego harmonijny rozwój. Powoduje, że maluch jest ciekawy świata, samodzielny, ma wysoką samoocenę i jest otwarty na nowe doświadczenia. Zwiększają się również jego możliwości intelektualne oraz kompetencje społeczne. Twórczy rozwój jest możliwy w atmosferze bezpieczeństwa emocjonalnego, akceptacji i poczucia wolności.

  1. Rozmawiaj z dzieckiem o jego pomysłach i planach, wzmacniaj je swoimi pozytywnymi reakcjami. Pamiętaj, że prawidłowa, wspierająca komunikacja zachęca malucha do twórczych poszukiwań:
    • Słuchaj aktywnie – jak najczęściej okazuj zainteresowanie: Dobre pytanie! A to ciekawe. Opowiedz coś więcej.
    • Komentuj to co widzicie i robicie, zachęcaj malucha do zadawania własnych pytań i zawsze na nie odpowiadaj.
    • Pomagaj maluchowi tylko wtedy kiedy tego oczekuje. Dziel z nim ryzyko: Na pewno dasz sobie radę, jak będziesz potrzebować pomocy to daj mi znać.
    • Wystrzegaj się stwierdzeń wyrażających wątpliwość: To nie będzie działać, Ale co pomyślą inni.., Nigdy dotąd tego nie robiliśmy,  z tym może być kłopot.
    • Unikaj stwierdzeń, które obniżają samoocenę dziecka: Dlaczego nie pomyślisz, zanim zaczniesz robić..?!, Kto powiedział Ci żeby tak robić? Nie zadawaj głupich pytań!
  2. Okazuj dziecku szacunek. Poważnie traktuj decyzję i perspektywę dziecka. Ono również może Cię nauczyć czegoś wartościowego. Potencjał twórczy dziecka jest o wiele większy niż przeciętnego dorosłego. Dlatego nie odrzucaj nowych pomysłów, nie okazuj zniecierpliwienia i nie karaj za brak dostosowania. Błędy to normalna sprawa – są po to abyśmy mogli się czegoś nauczyć.
  3. Uważnie dobieraj zabawki i gry. Wybór pomocy dydaktycznych pod kątem stymulacji twórczej aktywności Twojej pociechy jest bardzo ważny.  Pozwalaj na wykorzystywanie  w zabawach przedmiotów o innym przeznaczeniu( np. kartonów, garnków, pokrywek, sznurka).
  4. Baw się razem z dzieckiem i wspólnie eksplorujcie świat. Zaproponuj maluchom gry i zabawy  na twórcze myślenie, takie jak:
    • Wymień znane Ci rzeczy które są niebieskie i miękkie, białe i zimne, itd.;
    • Jak inaczej można nazwać x (okno, stół, widelec)?
    • Z czym kojarzy Ci się…
    • Jak widzi świat dzięcioł, słoń, pies…
  5. Zapewnij dziecku kontakt ze sztuką. Zabieraj je do teatru, muzeum, galerii czy na koncerty muzyczne. Sprawdź ofertę lokalnych placówek artystycznych i domów kultury.  Pamiętaj, że nie chodzi o oglądanie sztuki w telewizji – o wiele większą wartość mają spotkania z artystami i twórcami na żywo.
  6. Rozwijaj intersensorykę najmłodszych ? Sztuką jest umiejętność odbierania świata za pomocą wszystkich zmysłów. Idzie za tym rozwój  kreatywności i pewność wyrazu. Jednoczesne zabawy ze smakami, kolorami, dźwiękami  i różnorodnym dotykiem są dobrym pomysłem. Zapraszamy do zabaw w salach integracji sensorycznej w placówkach Aktywnego Przedszkola Kogut.
  7. Zachęcaj dziecko do podejmowania aktywności artystycznej. Przygotuj przestrzeń do twórczych wyrazów. Zadbaj by w domu były materiały papierowe i przybory do malowania, rysowania czy rzeźbienia. Wspólnie rozwijajcie umiejętności poprzez zabawę i pokazujcie rezultaty swojej pracy. Wyślij dziecko na dodatkowe zajęcia z artystyczne np. z arteterapii.

W naszych placówkach regularnie rozwijamy twórczą aktywność dziecka, prowadząc zajęcia inter-sensoryczne i  artystyczne. Kogut Zaprasza!

Więcej info na naszej stronie: http://przedszkolekogut.pl/zlobek  i naszym Facebooku: https://www.facebook.com/aktywneprzedszkolakogut/

Zachęcamy również do odwiedzania naszych placówek w Bytomiu, Szczecinie Świnoujściu, Poznaniu.

Wpis powstał na podstawie plakatów z prenumeraty „Wychowanie w Przedszkolu”

EDUKUJEMY, ROZWIJAMY
, , , , ,
DLACZEGO RĘKAWICZKI 1-PAlCZASTE SĄ LEPSZE OD RĘKAWICZKI 5-PALCZASTYCH ?

Za oknami Zima. Dla dzieci to czas zabaw na śniegu, zmarzniętych nosów i przemoczonych butów. Dla rodziców oznacza to dodatkowe kilka minut poświęcane na przygotowanie dzieci do wyjścia na dwór. Jednym z najważniejszych elementów zimowej garderoby są: rękawiczki, czapka i szalik. Jak wybrać te najlepsze dla przedszkolaków? Oczywiście uwzględniać potrzeby dzieci i ich sposób zachowań na świeżym powietrzu.

Wiele z  decyzji podejmujemy automatycznie, często uznajemy, że to co najlepsze dla nas, jest również najlepsze dla naszych dzieci. A to nie zawsze okazuje się prawdą! Z doświadczenia pedagogów w Aktywnych Przedszkolach  Kogut wynika, że rękawiczki 5-palczaste – preferowane przez większą część dorosłych –  nie są najlepszym rozwiązaniem dla dzieci.

Dlaczego lepiej zaopatrzyć dzieci w rękawiczki z jednym palcem, najlepiej połączone sznurkiem?

Po pierwsze, oszczędzimy cenne minuty podczas zakładania rękawiczek, co z pewnością ucieszy zabieganych rodziców i sprawi mniejsze problemy nauczycielom.  Sznurek pomoże utrzymać rękawiczki tam gdzie one powinny być i zapobiegnie niepotrzebnym zgubom.

Po drugie, dziecko będzie miało okazję do nauki samodzielności, gdyż zakładanie rękawiczki to nie lada wyzwanie, szczególnie bez pomocy dorosłego.  Dla kilkulatka o wiele łatwiej jest włożyć całą rączkę, niż każdy z 5 palców. Nawet te proste czynności warto rozważyć z perspektywy dziecka.

Po trzecie – komfort. Każdy lubi by ubrania były dopasowane zadań. Jednopalczaste rękawiczki są cieplejsze, gdyż palce są bliżej siebie. Zapewniają też większą swobodę ruchów. Oczywiście, nie jesteśmy wtedy w stanie obsługiwać telefonu, ale dzieciom zimą bardziej przyda się kolejna porcja śniegu zamiast technologii.

Jaki szalik? Jaka czapka?

W przypadku wyboru szalika i czapki poza dobraniem ulubionego koloru dziecka, warto pomyśleć także o jakości materiału – najlepsze dla zdrowia są te w pełni naturalne takie jak na przykład wełna. Przedszkolaki uwielbiają miękkie rzeczy, dlatego warto zadbać, by wybrana część garderoby nie drapała najmłodszych. W innym razie, z pewnością czapka lub szalik szybko zostanie porzucony w śnieżnych harcach.

Wygodnym zamiennikiem szalika są tak zwane kominy lub kominiarki, które po założeniu na pewno pozostaną na swoim miejscu.  Pamiętajmy, że najlepszym rozwiązaniem na zimowy czas, nie jest ani za ciepłe ani za zimne ubranie. Wybierajmy świadomie, adekwatnie do potrzeb naszych dzieci.  Więcej o potrzebach dzieci przeczytasz tutaj: Kogut Radzi.

Zapraszamy do oddziałów Aktywnych Przedszkoli i Żłobków Kogut w Szczecinie, Świnoujściu, Poznaniu i Bytomiu.

Kogut Zaprasza

Więcej info na naszej stronie: http://przedszkolekogut.pl/zlobek  i naszym Facebooku: https://www.facebook.com/aktywneprzedszkolakogut/

DORADZAMY
, , , ,